Martin’s blog: De sleedoorn geurt zacht…

30-03-2023

Het zonlicht schijnt schuchter door de ijle bewolking. Een briesje speelt met de ontluikende bladeren die, eenmaal door de zon beschenen, het karakter krijgen van kostbaar fluweel. Een witte sluier van bloemen is over sleedoornstruiken gedrapeerd en verspreid een licht naar amandelen geurend parfum.

En een roodborst zingt
Boven in de sleedoornstruiken laat een roodborst zijn melancholieke zang horen. Zware, waterige, melodieuze klanken met af en toe een lichtere noot vullen de lucht. Tussen de bomen is een wit tapijt van bosanemoon verschenen. De eerste voorjaarshommels vullen er, na een lange winter, hun lege magen met nectar om vervolgens in de zon verzadigd uit te buiken.

Hoog boven in de boom zitten jonge eekhoorns nog veilig in hun met zachte boombast beklede nesten, terwijl blauworanje boomklevers al kibbelend achter elkaar aanzitten. Jonge boombladeren wiegen als groene edelsteentjes heen en weer in de voorjaarszon. In de verte lacht een groene specht, de sleedoorn geurt zacht en een roodborst zingt.

Blaaskaken met kwaakblazen
Langs waterkant bloeien pompeus gele dotterbloemen. Meerkikkers pompen als echte blaaskaken hun kwaakblazen op en houden een wedstrijdje herrie maken met een heggemus die in de met witgele katjes getooide wilgenstruiken, zijn liedje laat horen. In het water is het resultaat van al dat kikkergekwaak te zien.
Grote klompen geleiachtige kikkerdril voorzien van piepkleine zwarte puntjes drijven gewichtloos in het water.

Het kikkerkoor stopt abrupt met zingen wanneer een moedereend met jongen voorbij zwemt. Een klein wit vlindertje met oranje vleugelpunten fladdert brutaal langs en verwijderd met verve elke ongewenste indringer uit zijn territorium. Voldaan neemt hij plaats op een hoge pol fluitenkruid vanwaar hij zijn vlinderrijk overziet. Hoog in de boom boven de vlinder maken twee houtduiven elkaar het hof. In de verte roept een reiger, de sleedoorn geurt zacht en een roodborst zingt.

Het is lente…
Twee meisjes slenteren voorbij, haar hand heeft de hare vast. De heggemus houdt even stil als ze passeren en zet weer vol in zodra het gevaar is geweken. Ze wijzen vertederd naar de moedereend met jonkies en ruiken aan de sleedoorn.

Ongewis van dit alles kruipt een wilde bij uit zijn overwinteringsholletje en warmt zich op in het zonlicht dat hij voor het eerst in zijn leven ziet. De wind is gaan liggen. De zon verwarmd de gezwollen knoppen van de nog niet uitgelopen bomen en beroerd voorzichtig de ontluikende bloemen in het gras.

De twee zijn gaan zitten op een bankje in de zon. De een legt haar hoofd op de schouder van de ander. In de verte roept een kind, de sleedoorn geurt zacht en de roodborst begint aan een nieuw couplet. Het is lente!

Martin is stadsecoloog van gemeente Den Haag. Voor het Haagse Groen neemt hij je elke maand mee op pad, de stadsnatuur in. Meer blogs lezen van Martin? Dat kan op de pagina Op pad met Martin

Foto Martin: Merijn van Grieken

 


(Foto: Pixabay)

Lees ook:
Martin's blog: McFlurry egel
Martin's blog: Brengers van vrede
Martin's blog: Levende tuinen

 

Nieuwsbrief

Niets meer missen van onze verhalen over het Haagse Groen en de stadsnatuur? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Aanmelden

 

 
Cookie-instellingen
Cookie-instellingen sluiten

Cookie-instellingen

Deze website maakt gebruik van cookies. Lees meer over cookies in onze cookieverklaring.


Deze cookies verzamelen nooit persoonsgegevens en zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website.

Deze cookies verzamelen gegevens zodat we inzicht krijgen in het gebruik en deze website verder kunnen verbeteren.

Deze cookies zijn van aanbieders van externe content op deze website. Denk aan film, marketing- en/of tracking cookies.